Targi Dom i Otoczenie
Od 20 do 22 maja tego roku będą trwały 13 Targi Dom i Otoczenie w Oświęcimiu.
Na targach są r...
Ogrzewanie podłogowe, zwane popularnie podłogówką, ma wielu zwolenników. Jest bardzo często wybierane w nowo budowanych, domach czy mieszkaniach, na ten typ ogrzewania decydują się także osoby posiadające już inne, bardziej tradycyjne źródło ogrzewania. Ogrzewanie płaszczyznowe wodne staje się częstokroć elementem energooszczędnego a nawet ekologicznego budownictwa- gdyż może współpracować z takimi źródłami ciepła jak np. kolektory słoneczne, pompy ciepła.
Od czego zacząć?
Aby ogrzewanie podłogowe było w najlepszy sposób dostosowane do użytkownika, a w zasadzie do konkretnego miejsca, zaleca się aby cały proces planowania podparty był projektem. W zasadzie jest to konieczne. Dobrze wykonany projekt zapewni najbardziej ekonomiczne i komfortowe wykorzystanie funkcji ogrzewania. Warto zaznaczyć, że projekt ten powinien być wykonany przez odpowiednie uprawnione do tych celów osoby, które nie tylko znają odpowiednie normy, potrafią także wykorzystać swoje doświadczenie. W przeciwnym wypadku może dojść do sytuacji, kiedy nadpłacimy za materiał bądź sposób sterowania ogrzewaniem będzie utrudniony.
Reasumując- dobry projekt, oparty jest o odpowiednie normy, jest czytelny dla instalatorów, opiera się na nowoczesnych trendach i współczesnych rozwiązaniach.
Przy planowaniu, projektowaniu bierze się pod uwagę kilka czynników- rodzaj podłogi, wymiary drzwi i okien, wysokość pomieszczeń, położenie budynku i przede wszystkim planowane źródło ciepła. Tym docelowym źródłem może być kocioł gazowy, kocioł na paliwo stałe czy też pompa ciepła.
Jak wygląda ten typ ogrzewania?
Najprościej mówiąc, instalacja składa się z systemu rurek, które rozprowadzają ciepło, które jest oddawane w inny sposób niż w przypadku tradycyjnych grzejników. Jest to system ogrzewania akumulacyjnego niskotemperaturowego.
Rury składające się na instalacje są odpowiednio izolowane i mocowane. Układ rur jest różnoraki, może być spiralny bądź meandrowy, czyli od ściany do ściany. Odpowiednie położenie rur, na przykład w newralgicznych miejscach (przy ścianie, oknie) gwarantuje mniejszą utratę ciepła bądź ją niweluje. Oprócz izolacji termicznej zakłada się izolację przeciwwilgociową. Instalacja zakończona jest posadzką- najczęściej jest ona ceramiczna (płytki) kamienna, są dostępne także specjalne wykładziny czy też panele. Warto zaznaczyć, że całkowite uruchomienie tego typu ogrzewania jest stopniowe, posadzka nakładana jest dopiero po jakimś czasie, w momencie wygrzania i związania jastrychu (wylewki).
Grzejnik kontra podłogówka
Ogrzewanie grzejnikiem polega na zjawisku konwekcji. Polega to na tym, że powietrze ogrzane (zgromadzone wokół grzejnika) unosi się do góry, pod sufit, następnie napływa nowa "porcja" chłodnego powietrza. Przy podłodze jest najzimniej, przy suficie najcieplej. Ciepło spod sufitu rozlewa się ogrzewając pomieszczenie , odbija się częściowo od przedmiotów będących w pomieszczeniu. W przypadku ogrzewania podłogowego, elementem grzejnym jest podłoga, a w zasadzie wylewka, która gromadzi ciepło- promieniuje , równomiernie je rozprowadzając po całej powierzchni. Tutaj konwekcja jest mniejsza, mniejsze są także tzw. prądy konwekcyjne. Woda która krąży w rurach podłogówki ma zazwyczaj temperaturą o połowę mniejszą niż ta, która zasila tradycyjne grzejniki.
Zalety
Równomiernie rozprowadzanie ciepła- temperatury są optymalne, co sprzyja samopoczuciu i zdrowiu. Koszty ogrzewania mogą być niższe, gdyż do komfortu cieplnego wystarczy niższa temperatura niż w przypadku tradycyjnych grzejników- o kilka stopni. W skali całego sezonu grzewczego może to dać pewne oszczędności. Ciepło "od stóp" pozwala na przykład na zabawę dzieci bezpośrednio na podłodze, co ogranicza przeziębienia.
Przekazywanie ciepła za pomocą promieniowania jest korzystnym rozwiązanie dla alergików, gdyż mocno jest ograniczone krążenie cząsteczek kurzu.
Wodne ogrzewanie płaszczyznowe jest estetyczne, ułatwia aranżację pomieszczeń gdyż nie szpeci jej kaloryfer.
Istotną zaletą jest utrzymywanie komfortu cieplnego poprzez zdolność samoregulacji. Polega to na tym, że w momencie wzrostu temperatury w pomieszczeniu, na przykład w skutek nagrzania przez słońce, temperatura "podłogówki" samoczynnie się obniża, tak by komfort cieplny był stale utrzymany. To kolejny krok do znacznych oszczędności.